نوشته آنلاین

الان محل کارم هستم

یکی درگیره انتخاباته یکی دنبال زیرآب زدن یکی دنبال تجسس تو زندگی

یکی همش شایعات را میگه یکی غیبت میکنه یکی دیگه دو رو هست و یکی دیگه همینطوری فقط نفس بکشه.

و من باید وسط این ادمها خودم را عادی نشون بدم و نه اینکه با هیچکی حرف نزنم

چرا که اینان متهمت میکنند به نجوشیدن با همه.

از طرفی یک امتحان خرداد ماه دارم د روز سی ام و بحث زبان (تافل برای امتحان جامع یا ایلتس برای مهاجرت) و دغدغه بعدی ام شرکت هست و امتحان جامع.

واقعا برام سخته جوانی خودم را اینطوری بگذرونم

انقدر ترس و استرس ارجاع نزدن کار را دارم که انگار ما بازای ارجاعات حقوق میگیرم.

راستش انحصار طلبی و حسادت تو من داره موج میزنه

البته کار تیمی را دوست دارم ولی از کار دزدیدن میترسم یا اینکه یکی کار رو یاد بگیره.... به نظر من تنها راه حل این دوران کوتاه، تسلط بیشتر روی هرموردی هست...تسلط کامل روی هرموضوعی و دوری از حواشی

و فقط درس و زبان و نهایتا عزم رفتن.

این رو میگم یه کم خالی بشم از جنگ اعصابی که درست کردم

و هی دوست دارم بالا و بالاتر برم.

ساعت 16

12 اردیبهشت 96 محل کارم

وسط ماه رمضان و فرجه امتحان...