شهریور 97

سه روز شیراز بودم و حسابی بهم خوش گذشت ( تقریبابه صورت سطحی )

چهارشنبه هم ویزام اومد و دو هفته دیگه باید برم آلمان

امروز داداشم حرفای سنگینی بهم زد که تو پول ها را خودت داری درو میکنی و داری با سیاستت سهم خوری میکنی.... دلم خیلی شکست...

دوست داشتم ازدواج کرده بودم و این حرفها رو نمیشنیدم...الانم اون طلام رو که داشتم بهش میدم و سهمم رو باهاش صفر میکنم.... این یه هشدار بود که آینده چندان هم درخشان نیست..

با خودم قسم خوردم تا زمان رفتنش یه کلمه هم باهاش حرف نزنم و پای این حرفم هستم..

حس تنهایی دارم حس دلتنگی حس خالی و پوچ بودن و حس عدم تعلق به خونوادم.

حس های بدی هست....خدا بخیر کنه و یه حالی هم به ما بده از این اتفاقات بد خدارو شکر که محرم نزدیکه و من این محرم تنهای تنهام...اولین محرم تنهایی بعده مه سا... و امیدوارم خداراهی که دنبالشم بهم نشون بده و عاقبتم بخیر بشه..

با یه هزینه کمتر انشالله خونه ام را هم میخرم و خدا بزرگه و قرار نیست یک شبه به همه چیز برسم.

صبوری خواهم کرد ..گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی

وسط ماه رمضان و فرجه امتحان...